[1] Opnieuw antwoordde Bildad: [2] ‘Hoe lang wil je dit woordenspel nog volhouden? Spreek toch eens verstandig als je wilt dat wij antwoord geven! [3] Beschouw je ons soms als vee dat te stom is om te kunnen praten en denken? [4] Denk je dat de aarde beeft, omdat jij jezelf verscheurt in je toorn? Moet voor jou de wereld veranderd worden, moeten de bergen voor jou opzij gaan? [5] Toch blijft het waar dat de goddelozen snel aan hun einde komen en dat hun licht wordt gedoofd en hun vlam geblust. [6] In elk huis waar de goddeloosheid heerst, zal het donker worden. [7] De zelfbewuste stap van de goddeloze mens verslapt en hij zal het slachtoffer worden van zijn eigen plannen. [8] Hij trapt in de val en zit muurvast. Rovers overvallen hem. [10] Op elk pad dat hij kiest, ligt een valstrik voor hem klaar. [11] Hij heeft een goede reden om bang te zijn, talloze gevaren liggen overal op de loer. [12] Rampen overvallen hem wanneer hij zwak is. [13] Het onheil vreet aan zijn huid, de dood zal hem verslinden. [14] Hij zal uit zijn veilige huis worden weggesleurd en weggevoerd naar de koning der verschrikkingen. [15] Zijn huis zal verdwijnen onder een vurige laag zwavel. [16] Zijn wortels drogen op in de grond en zijn takken sterven af. [17] Elke herinnering aan zijn aardse bestaan zal verdwijnen, niemand van zijn landgenoten zal zich hem herinneren. [18] Hij zal vanuit het licht de duisternis worden ingedreven en uit de wereld worden weggejaagd. [19] Hij heeft geen kinderen, geen afstammelingen onder zijn volk, geen enkele overlevende op de plaats waar hij eens woonde. [20] Uit alle streken zullen zij beven van angst als zij zien welk lot hem treft. [21] Ja, dat gebeurt met zondaars, met mensen die God de rug toekeren!’
