Kawikaan 25:1-28 ASD

[1] Narito pa ang ilang kawikaan ni Solomon na kinopya ng mga tauhan ni Haring Hezekia ng Juda. [2] Pinararangalan natin ang Dios dahil sa mga bagay na hindi niya ipinapahayag sa atin; pero pinararangalan natin ang mga hari dahil sa mga bagay na ipinapahayag nila sa atin. [3] Kung paanong hindi masukat ang lalim ng lupa at ang taas ng kalangitan, ganoon din ang isipan ng mga hari, hindi malaman. [4] Kailangang ang pilak ay maging dalisay muna bago ito magawa ng panday. [5] Kailangang alisin ang masasamang tauhan ng hari upang magpatuloy ang katuwiran sa kanyang kaharian. [6] Kung nasa harapan ka ng hari, huwag mong ibilang ang iyong sarili na parang kung sino ka o ihanay ang iyong sarili sa mararangal na tao. [7] Mas mabuti kung tawagin ka ng hari at paupuin sa hanay ng mararangal kaysa sabihin niyang umalis ka riyan at mapahiya ka sa kanilang harapan. [8] Huwag kang magpabigla-biglang magsabi sa korte ng iyong nakita. Kung mapatunayan ng isang saksi na mali ka, ano na lang ang gagawin mo? [9] Kung may alitan kayo ng iyong kapwa, itoʼy inyong pag-usapan muna. At ang lihim ng bawat isa ay huwag sasabihin sa iba. [10] Baka makarating sa kaalaman ng madla at kayoʼy maging kahiya-hiya. [11] Kapag ang salitang binigkas ay angkop sa pagkakataon, itoʼy parang gintong mansanas na nakalagay sa isang lalagyang pilak. [12] Sa taong nakikinig, ang magandang payo ng marunong ay higit na mabuti kaysa sa mga gintong alahas. [13] Ang mapagkakatiwalaang sugo ay nagbibigay ng kasiyahan sa kanyang pinaglilingkuran, tulad ng malamig na tubig sa panahon ng tag-init. [14] Ang taong hindi tumutupad sa kanyang pangako ay parang ulap at hangin na walang dalang ulan. [15] Ang mapagpasensya at ang mahinahon magsalita ay makapanghihikayat ng mga pinuno at kahit na ng may matitigas na puso. [16] Huwag kang kakain ng labis na pulot at baka magsuka ka. [17] Huwag kang dadalaw ng madalas sa iyong kapitbahay, baka magalit siya at sa iyo ay magsawa. [18] Ang taong sumasaksi ng kasinungalingan laban sa kanyang kapwa ay nakakapinsala tulad ng espada, pamalo at pana. [19] Ang pagtitiwala sa taong hindi mapagkakatiwalaan sa oras ng pangangailangan ay walang kwenta tulad ng paang pilay o ngiping umuuga. [20] Kung aawitan mo ng masayang awitin ang taong nasa matinding kapighatian ay para mo na rin siyang hinubaran sa panahon ng taglamig o kayaʼy nilagyan mo ng suka ang kanyang sugat. [21] Kapag nagugutom ang iyong kaaway, pakainin mo; kapag nauuhaw, painumin mo. [22] Kapag ginawa mo ito mahihiya siya sa iyo at ang Panginoon ang magpapala sa iyo. [23] Kung paanong ang hanging habagat ay nagdadala ng ulan, nagdadala naman ng galit ang naninira ng kapwa. [24] Mas mabuting tumira ng mag-isa sa bubungan ng bahay kaysa sa loob ng bahay na kasama ang asawang palaaway. [25] Ang magandang balita mula sa malayong lugar ay parang malamig na tubig sa taong nauuhaw. [26] Ang matuwid na umaayon sa gawain ng masamang tao ay parang maruming balon at malabong bukal. [27] Kung paanong masama ang pagkain ng labis na pulot, ganoon din ang paghahangad ng sariling kapurihan. [28] Ang taong walang pagpipigil sa sarili ay madaling bumagsak gaya ng isang bayan na walang pader.