Kawikaan 24:1-34 ASD

[1] Huwag kang mainggit sa mga taong masama o hangarin mang makipagkaibigan sa kanila. [2] Sapagkat ang iniisip nila at sinasabi ay para sa kapahamakan ng iba. [3] Sa pamamagitan ng karunungan, maitatayo mo at mapapaunlad ang iyong tahanan. Mapupuno rin ito ng mahahalagang kayamanan. [5] Ang taong marunong ay malaki ang maitutulong upang lalong lumakas ang mga nakikipaglaban, [6] sapagkat kailangan nila ng mga payo sa pakikipaglaban. At higit na matitiyak ang tagumpay kung maraming nagpapayo. [7] Ang karunungan ay hindi maunawaan ng mangmang. Wala siyang masabi kapag mahahalagang bagay ang pinag-uusapan. [8] Ang taong laging nagpaplano ng masama ay kikilalaning may pakana ng kasamaan. [9] Anumang pakana ng hangal ay kasalanan, at kinasusuklaman ng mga tao ang sinumang nangungutya. [10] Kapag ikaw ay nawalan ng pag-asa sa panahon ng kahirapan, nagpapakita lang ito na ikaw ay mahina. [11] Huwag kang mag-atubiling iligtas ang walang kasalanan na hinatulan ng kamatayan. [12] Maaaring sabihin mo na wala kang nalalaman sa nangyari, pero alam ng Dios kung totoo o hindi ang iyong sinasabi, dahil binabantayan ka niya at alam niya ang nasa puso mo. Gagantimpalaan ka niya ayon sa iyong mga ginawa. [13] Anak, kung papaanong matamis at mabuti para sa iyo ang pulot, ganoon din naman ang karunungan. Sapagkat kung marunong ka, mapapabuti ang iyong kinabukasan at mapapasaiyo ang iyong mga hinahangad. [15] Huwag kang gagaya sa taong masama na palihim na sumasalakay sa bahay ng matuwid. [16] Ang taong matuwid, mabuwal man ng pitong ulit ay tiyak na makakabangon ulit. Hindi tulad ng taong masama na kapag nabuwal ay hindi na makakabangon pa. [17] Huwag kang matuwa kapag napapahamak ang iyong kaaway, [18] dahil kapag nakita ng Panginoon na natutuwa ka, hindi niya ito magugustuhan, at hindi na niya parurusahan ang iyong kaaway. [19] Huwag kang mabalisa o mainggit sa mga taong masama, [20] sapagkat wala silang mabuting kinabukasan at magiging tulad sila ng ilaw na namatay. [21] Anak, igalang mo ang Panginoon at ang hari. Huwag kang makisama sa mga taong sumusuway sa kanila, [22] sapagkat hindi mo alam kung anong kapahamakan ang biglang ibibigay ng Panginoon o ng hari sa kanila. [23] Narito pa ang ilang kawikaan ng marurunong na tao: Hindi dapat magtangi ng tao sa paghatol ng katarungan. [24] Kapag pinalaya mo ang taong may kasalanan, susumpain ka at kamumuhian ng mga tao. [25] Ngunit kapag pinarusahan mo ang may kasalanan, matutuwa ang mga tao at pagpapalain ka. [26] Ang tapat na kasagutan ay tanda ng mabuting pagkakaibigan. [27] Ihanda mo muna ang iyong pagkakakitaan, tulad ng iyong bukid na taniman bago ka magtatag ng sariling tahanan. [28] Huwag kang sasaksi sa iyong kapwa nang walang sapat na dahilan, o magsalita laban sa kanya ng kasinungalingan. [29] Huwag mong sasabihin, “Gaganti ako, gagawin ko sa kanya ang ginawa niya sa akin.” [30] Dumaan ako sa bukid ng taong tamad at mangmang. [31] Puno na ito ng mga damo at matitinik na halaman, at giba na ang mga bakod nito. [32] Nang makita ko ito, napaisip ako ng mabuti, at natutunan ko ang aral na ito: [33] Sa kaunting pahinga, kaunting pagtulog, at paghalukipkip mo, taong tamad, [34] ay biglang darating sa iyo ang kahirapan na para kang ninakawan ng armadong tulisan.