Kawikaan 26:1-28 ASD

[1] Kung paanong hindi bagay na mag-nyebe sa tag-araw at umulan sa panahon ng tag-ani, hindi rin bagay na papurihan ang taong hangal. [2] Ang sumpa ay hindi tatalab sa walang kasalanan. Tulad ito ng ibong hindi dumadapo at lilipad-lipad lamang. [3] Kailangan ang latigo para sa kabayo, bokado para sa asno, at pamalo para sa hangal na tao. [4] Huwag mong sagutin ang hangal kung nakikipag-usap siya sa iyo ng kahangalan, at baka matulad ka rin sa kanya. [5] Ngunit kung minsan, kailangang sagutin din siya, para malaman niya na hindi siya marunong tulad ng kanyang inaakala. [6] Kapag nagpadala ka ng mensahe sa pamamagitan ng isang mangmang, para mo na ring pinutol ang iyong mga paa, at para ka na ring gumawa ng sariling kapahamakan. [7] Ang pilay na paa ay walang kabuluhan, katulad ng kawikaan sa bibig ng hangal. [8] Ang isang papuri na sa hangal iniuukol ay parang batong nakatali sa tirador. [9] Ang kasabihang sinasabi ng hangal ay makapipinsala tulad ng matinik na kahoy na hawak ng lasing. [10] Kahangalan ang pumana ng kahit sino; gayon din ang pagkuha sa hangal o sa sinumang dumadaan upang upahan. [11] Inuulit ng hangal ang kanyang kahangalan, tulad ng asong binabalikan ang kanyang suka para kainin. [12] Mas mabuti pa ang hinaharap ng isang taong mangmang kaysa sa taong nagmamarunong. [13] Ang batugan ay hindi lumalabas ng tahanan, ang kanyang dahilan ay may leon sa lansangan. [14] Gaya ng pintuang pumipihit sa bisagra ang batugan na papihit-pihit sa kanyang kama. [15] May mga taong sobrang tamad na kahit ang kumain ay kinatatamaran. [16] Ang akala ng batugan mas marunong pa siya kaysa sa pitong tao na tamang mangatuwiran. [17] Mapanganib ang nanghihimasok sa gulo ng may gulo, ito ay tulad ng pagdakma sa tainga ng aso. [18] Ang taong nandaraya sa kanyang kapwa, at saka sasabihing nagbibiro lang siya ay tulad ng isang baliw na pumapana sa mga tao sa pamamagitan ng nakamamatay na palaso. [20] Namamatay ang apoy kung ubos na ang panggatong, natitigil ang away kung wala ng tsismisan. [21] Kung uling ang nagpapabaga at kahoy ang nagpapaliyab ng apoy, ang taong palaaway naman ang nagpapasimula ng gulo. [22] Ang tsismis ay parang pagkaing masarap nguyain at lunukin. [23] Maaaring itago ng magandang pananalita ang masamang isipan, tulad nito ay mumurahing banga na pininturahan ng pilak. [24] Maaaring ang kaaway ay magandang magsalita, ngunit ang nasa isip niya ay makapandaya. [25] Kahit masarap pakinggan ang kanyang pananalita ay huwag kang maniwala, sapagkat ang iniisip niya ay napakasama. [26] Maaaring ang galit ay kanyang maitago, ngunit malalantad din sa karamihan ang masama niyang gawa. [27] Ang humuhukay ng patibong para mahulog ang iba ay siya rin ang mahuhulog doon. Ang nagpapagulong ng malaking bato para magulungan ang iba ay siya rin ang magugulungan nito. [28] Ang sinungaling ay nagagalit sa nabiktima niya ng kasinungalingan, at ang taong nambobola ay ipapahamak ka.