Job 9:1-35 ASD

[1] Sumagot si Job, [2] “Totoo ang sinabi mo. Pero paano mapapatunayan ng tao na wala siyang kasalanan sa harapan ng Dios? [3] Kahit na makipagtalo pa siya sa Dios sa hukuman, wala siyang magagawa, dahil sa isang libong katanungan ng Dios, hindi niya masasagot isa man sa mga ito. [4] Marunong at makapangyarihan ang Dios. Sino ang nakipaglaban sa kanya at nagtagumpay? [5] “Walang anu-anoʼy pinauuga niya ang mga bundok at natitibag ito sa tindi ng kanyang galit. [6] Niyayanig niya ang lupa at ang mga pundasyon nito ay nauuga. [7] Kapag inutusan niya ang araw o ang mga bituin, hindi ito sisikat o magbibigay ng liwanag. [8] Tanging siya lang ang nakapaglalatag ng langit at nakapagpapatigil ng alon. [9] Siya ang manlilikha ng grupo ng mga bituin na tinatawag na Oso, Orion, Pleyades, at mga bituin sa katimugan. [10] Gumagawa siya ng mga kahanga-hangang bagay at mga himalang hindi kayang unawain at bilangin. [11] Kapag dumadaan siya sa tabi ko, hindi ko siya nakikita o nararamdaman. [12] Kung may gusto siyang kunin, walang makakapigil sa kanya. At sino ang makakapagreklamo sa mga ginagawa niya? [13] Hindi pinipigil ng Dios ang kanyang galit. Kahit ang mga katulong ng dragon na si Rahab ay yumuyukod sa takot sa kanya. [14] Kaya papaano ko ipagtatanggol ang sarili ko sa Dios? Ano ang mga salitang maaari kong gamitin para makipagtalo sa kanya? [15] Kahit na wala akong kasalanan, hindi ko maipagtatanggol ang sarili ko. Ang magagawa ko lamang ay magmakaawa sa Dios na aking Hukom. [16] Kahit hilingin kong magkausap kami at pumayag siya, hindi pa rin niya ako pakikinggan. [17] Sapagkat pinapahirapan niya ako na parang sinasalanta ng bagyo, at dinadagdagan pa niya ang paghihirap ko nang walang dahilan. [18] Halos malagot na ang aking hininga dahil sa paghihirap na idinulot niya sa akin. [19] Kung lakas ang pag-uusapan walang tatalo sa kanya! At kung sa hukuman idadaan, sinong makapaghahabla sa kanya? [20] Kahit na wala akong kasalanan, paparusahan pa rin ako dahil sa mga sinabi ko. [21] Kahit na wala akong kapintasan, wala na itong halaga sa akin ngayon. Kinamumuhian ko na ang aking buhay. [22] Pareho lang naman ang kapalaran ng matuwid at masama. Lahat sila ay mamamatay. [23] Kapag biglang namatay sa kalamidad ang matuwid, natatawa lang siya. [24] Ipinagkatiwala niya ang mundo sa masasama. Tinatakpan niya ang mata ng mga hukom para hindi sila humatol ng tama. Kung hindi siya ang gumagawa nito, sino pa kaya? [25] “Madaling lumipas ang mga araw sa buhay ko; mas mabilis pa ito kaysa sa mananakbo. Lumilipas ito nang walang nakikitang kabutihan. [26] Dumadaan ito na kasimbilis ng isang matuling sasakyang pandagat o ng agilang dumadagit ng pagkain. [27] Kahit tumigil na ako sa pagdaing at pagdadalamhati at akoʼy ngumiti na, [28] nananaig pa rin sa akin ang takot sa mga paghihirap na maaaring dumating sa akin. Dahil alam kong hindi niya ako ituturing na walang kasalanan. [29] Yaman din lamang na itinuring na niya akong may kasalanan, wala nang halaga na ipagtanggol ko pa ang aking sarili. [30] Kahit sabunan ko pa ang aking buong katawan para luminis, [31] ilulubog pa rin niya ako sa maputik na hukay, upang kahit ang sarili kong damit ay ikahiya ako. [32] Hindi tao ang Dios na katulad ko; hindi ko siya kayang sagutin o isakdal man sa hukuman. [33] Mayroon sanang mamagitan sa amin para pagkasunduin kaming dalawa, [34] at mapatigil sana niya ang pagpalo ng Dios sa akin, para hindi na ako matakot. [35] Kung magkagayoʼy makakausap ko na ang Dios nang walang takot, pero sa ngayon hindi ko pa ito magagawa.”