[1] Sumagot si Bildad na taga-Shua, [2] “Hanggang kailan ka magsasalita ng ganyan? Nag-iingay ka lang at walang kabuluhan ang mga sinasabi mo. [3] Hindi maaaring pilipitin ng Makapangyarihang Dios ang katarungan o baluktutin ang katuwiran. [4] Nagkasala ang iyong mga anak laban sa Dios kaya nararapat lamang ang natanggap nilang kaparusahan. [5] Pero kung lalapit ka sa Makapangyarihang Dios, at magmamakaawa sa kanya, [6] at mamumuhay nang malinis at matuwid, kahit ngayon ay agad ka niyang tutulungan at ibabalik sa mabuting kalagayan. [7] At ang kayamanang ibibigay sa iyo ay higit pa kaysa sa kayamanan mo noon. [8] “Tanungin mo ang mga matatanda. Alamin mo kung ano ang natutunan ng kanilang mga ninuno. [9] Sapagkat parang kailan lang tayo ipinanganak at kaunti lang ang ating nalalaman, at ang mga araw natin dito sa mundo ay tulad ng anino na hindi nagtatagal. [10] Pakinggan mo sila, at sasabihin nila sa iyo ang kanilang nalalaman. [11] “Hindi mabubuhay ang halamang tubig kung walang tubig. [12] Mamamatay iyon kahit na pasibol pa lang at hindi pa panahong putulin. [13] Ganyan din ang kahihinatnan ng lahat ng taong tumatalikod sa Dios. Ang kanyang pag-asa ay mawawala. [14] Ang lahat ng inaasahan at pinagtitiwalaan niya ay kasinrupok ng sapot ng gagamba. [15] Kapag sinandalan ito, agad nalalagot; dumidikit ngunit mahina ang kapit. [16] Kung titingnan parang mabuti ang kalagayan niya, parang tanim na sagana sa dilig at sikat ng araw. Yumayabong ito sa buong hardin [17] at kumakapit ang mga ugat nito sa mga bato. [18] Pero kapag nabunot na ito, hindi na pinapansin. [19] Ganyan ang wakas ng buhay niya, at may tanim na tutubong muli sa lugar na kanyang tinubuan. [20] “Ang totoo, hindi itinatakwil ng Dios ang taong matuwid at hindi niya tinutulungan ang taong masama. [21] Patatawanin ka niyang muli, at pasisigawin sa kagalakan. [22] Ipapahiya niya ang mga napopoot sa iyo at wawasakin ang kanilang sambahayan.”
