Job 22:1-30 ASD

[1] Pagkatapos, sumagot si Elifaz na taga-Teman, [2] “May maitutulong ba ang tao sa Dios, o kahit ang taong marunong? [3] Matutuwa kaya ang Makapangyarihang Dios kung matuwid ka? May mapapala ba siya sa iyo kung walang kapintasan ang buhay mo? [4] Sinasaway ka at hinahatulan ng Dios hindi dahil may takot ka sa kanya, [5] kundi dahil sa sukdulan na ang kasamaan mo at walang tigil ang paggawa mo ng kasalanan. [6] Walang awa mong kinukuha ang damit ng iyong kapwa bilang garantiya sa kanyang utang sa iyo. [7] Hindi mo binibigyan ng tubig ang nauuhaw at hindi mo rin binibigyan ng pagkain ang nagugutom. [8] Ginagamit mo ang iyong kapangyarihan at kadakilaan sa pangangamkam ng lupa. [9] Kapag humihingi sa iyo ng tulong ang mga biyuda, pinauuwi mo silang walang dala. Pinagmamalupitan mo pa pati ang mga ulila. [10] Iyan ang mga dahilan kung bakit napapalibutan ka ng patibong at dumarating sa iyo ang biglang pagkatakot. [11] Iyan din ang mga dahilan kung bakit nadiliman ka at hindi nakakita, at inaapawan pa ng baha. [12] “Ang Dios ay nasa kataas-taasang langit, mas mataas pa sa pinakamataas na bituin. [13] Kaya sinasabi mo, ‘Hindi alam ng Dios ang ginagawa ko. Paano siya makakahatol kung napapalibutan siya ng makapal na ulap? [14] Napapalibutan nga siya ng makapal na ulap, kaya hindi niya tayo makikita habang naglalakad siya sa itaas ng langit.’ [15] “Patuloy ka bang susunod sa pag-uugaling matagal ng sinusunod ng taong masasama? [16] Namatay sila nang wala pa sa panahon; katulad sila ng pundasyon ng bahay na tinangay ng baha. [17] Sinabi nila sa Makapangyarihang Dios, ‘Hayaan mo na lamang kami! Ano bang magagawa mo para sa amin?’ [18] Pero ang Dios ang pumuno ng mabubuting bagay sa bahay nila. Kaya anuman ang ipapayo nitong mga taong masama ay hindi ko tatanggapin. [19] “Kapag nakita ng mga taong matuwid at walang kasalanan ang kapahamakan ng mga taong masama, matutuwa sila at magdiriwang. [20] Sasabihin nila, ‘Napahamak na ang mga kaaway natin, at natupok sa apoy ang kayamanan nila.’ [21] “Job, magpasakop ka sa Dios at makipagkasundo ka sa kanya upang pagpalain ka niya. [22] Tanggapin mo ang kanyang mga itinuturo at ingatan mo sa iyong puso ang kanyang mga salita. [23] Kung manunumbalik ka sa Dios na Makapangyarihan, at aalisin ang kasamaan sa sambahayan mo, pagpapalain ka niyang muli. [24] Huwag mong pahalagahan ang iyong kayamanan; ituring mo ito na parang buhangin o batong nasa ilog. [25] At ang Dios na Makapangyarihan ang ituring mong ginto at mamahaling pilak. [26] At saka mo matatagpuan ang kaligayahang nagmumula sa Makapangyarihang Dios, at hindi ka mahihiyang lumapit sa kanya. [27] Manalangin ka sa kanya at didinggin ka niya. Tuparin mo ang iyong mga pangako sa kanya. [28] Anuman ang binabalak mong gawin ay mangyayari at magiging maliwanag ang iyong daan. [29] Kung may taong nanghihina, at kung idadalangin mo sa Dios na palakasin siya, tutulungan niya ang taong iyon. [30] Pati ang mga taong nagkasala ay ililigtas niya sa pamamagitan ng buhay mong matuwid.”