Salmo 78:1-72 ASD

[1] Mga kababayan, ang mga turo koʼy inyong pakinggan. [2] Tuturuan ko kayo sa pamamagitan ng kasaysayan. Sasabihin ko sa inyo ang mga lihim na katotohanan ng nakaraan. [3] Napakinggan na natin ito at nalaman. Sinabi ito sa atin ng ating mga ninuno. [4] Huwag natin itong ilihim sa ating mga anak; sabihin din natin ito sa mga susunod na salinlahi. Sabihin natin sa kanila ang kapangyarihan ng Panginoon at ang mga kahanga-hanga niyang gawa. [5] Ibinigay niya ang kanyang mga kautusan sa mga mamamayan ng Israel na mula sa lahi ni Jacob. Iniutos niya sa ating mga ninuno na ituro ito sa kanilang mga anak, [6] upang malaman din ito ng mga susunod na lahi at nang ituro rin nila ito sa kanilang mga anak. [7] Sa ganitong paraan, magtitiwala sila sa Dios at hindi nila makakalimutan ang kanyang ginawa, at susundin nila ang kanyang mga utos, [8] upang hindi sila maging katulad ng kanilang mga ninuno na matitigas ang ulo, suwail, hindi lubos ang pagtitiwala sa Dios, at hindi tapat sa kanya. [9] Tulad ng mga taga-Efraim, bagamaʼt may mga pana sila, pero sa oras naman ng labanan ay nagsisipag-atrasan. [10] Hindi nila sinunod ang kasunduan nila sa Dios, maging ang kanyang mga utos. [11] Nakalimutan na nila ang mga kahanga-hanga niyang ginawa na ipinakita niya sa kanila. [12] Gumawa ang Dios ng mga himala roon sa Zoan sa lupain ng Egipto at nakita ito ng ating mga ninuno. [13] Hinawi niya ang dagat at pinadaan sila roon; ginawa niyang tila magkabilang pader ang tubig. [14] Sa araw ay pinapatnubayan niya sila sa pamamagitan ng ulap, at sa gabi naman ay sa pamamagitan ng liwanag ng apoy. [15] Biniyak niya ang mga bato sa ilang at dumaloy ang tubig at binigyan sila ng maraming inumin mula sa kailaliman ng lupa. [16] Pinalabas niya ang tubig mula sa bato at ang tubig ay umagos gaya ng ilog. [17] Ngunit ang ating mga ninuno ay patuloy na nagkasala sa kanya. Naghimagsik sila sa Kataas-taasang Dios doon sa ilang. [18] Sinadya nilang subukin ang Dios upang hingin ang mga pagkaing gusto nila. [19] Kinutya nila ang Dios nang sabihin nilang, “Makakapaghanda ba ang Dios ng pagkain dito sa ilang? [20] Oo ngaʼt umagos ang tubig nang hampasin niya ang bato, ngunit makapagbibigay din ba siya ng tinapay at karne sa atin?” [21] Kaya nang marinig ito ng Panginoon nagalit siya sa kanila. Nag-apoy sa galit ang Panginoon laban sa lahi ni Jacob, [22] dahil wala silang pananampalataya sa kanya, at hindi sila nagtitiwala na ililigtas niya sila. [23] Ganoon pa man, iniutos niyang bumukas ang langit, [24] at pinaulanan sila ng pagkain na tinatawag na manna. Ibinigay ito sa kanila upang kainin. [25] Kinain nila ang pagkain ng mga anghel, at binigyan sila nito ng Dios hanggaʼt gusto nila. [26] Pinaihip niya ang hangin mula sa silangan at sa timog sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan. [27] Pinaulanan din sila ng napakaraming ibon, na kasindami ng buhangin sa tabing-dagat. [28] Pinadapo niya ang mga ito sa palibot ng kanilang mga tolda sa kampo. [29] Kaya kumain sila hanggang sa mabusog, dahil ibinigay sa kanila ng Dios ang gusto nila. [30] Ngunit habang kumakain sila at nagpapakabusog, [31] nagalit ang Dios sa kanila. Pinatay niya ang makikisig na mga kabataan ng Israel. [32] Sa kabila ng lahat ng ginawa ng Dios sa kanila, nagpatuloy pa rin sila sa pagkakasala. Kahit na gumawa siya ng mga himala, hindi pa rin sila naniwala. [33] Kaya agad niyang winakasan ang buhay nila sa pamamagitan ng biglaang pagdating ng kapahamakan. [34] Nang patayin ng Dios ang ilan sa kanila, ang mga natira ay lumapit na sa kanya, nagsisi at nagbalik-loob sa kanya. [35] At naalala nila na ang Kataas-taasang Dios ang kanilang Bato na kanlungan at Tagapagligtas. [36] Nagpuri sila sa kanya, ngunit sa bibig lang, kaya sinungaling sila. [37] Hindi sila tapat sa kanya at sa kanilang kasunduan. [38] Ngunit naawa pa rin ang Dios sa kanila, pinatawad ang mga kasalanan nila at hindi sila nilipol. Maraming beses niyang pinigil ang kanyang galit kahit napakatindi na ng kanyang poot. [39] Naisip niyang mga tao lang sila, parang hangin na dumadaan at biglang nawawala. [40] Madalas silang maghimagsik sa Dios doon sa ilang at pinalungkot nila siya. [41] Paulit-ulit nilang sinubok ang Dios; ginalit nila ang Banal na Dios ng Israel. [42] Kinalimutan nila ang kanyang kapangyarihan na ipinakita noong iniligtas niya sila mula sa kanilang mga kaaway, [43] pati ang mga ginawa niyang mga himala at mga kahanga-hangang gawa roon sa Zoan sa lupain ng Egipto. [44] Ginawa niyang dugo ang mga ilog sa Egipto, at dahil dito wala silang mainom. [45] Nagpadala rin siya ng napakaraming langaw upang parusahan sila, at mga palaka upang pinsalain sila. [46] Ipinakain niya sa mga balang ang kanilang mga pananim at mga ani. [47] Sinira niya ang kanilang mga tanim na ubas at mga punong sikomoro sa pamamagitan ng pagpapaulan ng yelo. [48] Pinagpapatay niya ang kanilang mga hayop sa pamamagitan ng kidlat at pag-ulan ng malalaking yelo. [49] Dahil sa napakatinding poot at galit niya sa kanila, nagpadala rin siya ng mga anghel upang ipahamak sila. [50] Hindi pinigilan ng Dios ang kanyang poot. Hindi niya sila iniligtas sa kamatayan. Sa halip ay pinatay sila sa pamamagitan ng mga salot. [51] Pinatay niyang lahat ang mga panganay na lalaki sa Egipto na siyang lugar ng lahi ni Ham. [52] Ngunit inilabas niya sa Egipto ang kanyang mga mamamayan na katulad ng mga tupa at pinatnubayan sila na parang kanyang kawan sa ilang. [53] Pinatnubayan niya sila, kaya hindi sila natakot. Ngunit ang mga kaaway nila ay nalunod sa dagat. [54] Dinala sila ng Dios sa lupain na kanyang pinili, doon sa kabundukan na kinuha niya sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan. [55] Itinaboy niya ang lahat ng naninirahan doon, at hinati-hati ang lupain sa mga lahi ng Israel para maging pag-aari nila at maging tirahan. [56] Ngunit sinubok pa rin nila ang Kataas-taasang Dios, naghimagsik sila at hindi sumunod sa kanyang mga utos. [57] Tumalikod sila sa Dios kagaya ng kanilang mga ninuno. Tulad sila ng isang sirang pana na hindi mapagkakatiwalaan. [58] Pinanibugho nila ang Dios at ginalit dahil sa mga dios-diosan sa mga sambahan sa matataas na lugar. [59] Alam ng Dios ang ginawa ng mga Israelita, kaya nagalit siya at itinakwil sila nang lubusan. [60] Iniwanan niya ang kanyang tolda sa Shilo, kung saan siya nananahan dito sa mundo. [61] Hinayaan niyang agawin ng mga kaaway ang Kahon ng Kasunduan na simbolo ng kanyang kapangyarihan at kadakilaan. [62] Nagalit siya sa kanyang mga mamamayan kaya ipinapatay niya sila sa kanilang mga kaaway. [63] Sinunog ang kanilang mga binata, kaya walang mapangasawa ang kanilang mga dalaga. [64] Namatay sa labanan ang kanilang mga pari, at ang mga naiwan nilang asawa ay hindi makapagluksa. [65] Pagkatapos, parang nagising ang Panginoon mula sa kanyang pagkakahimlay; at para siyang isang malakas na tao na pinatapang ng alak. [66] Itinaboy niya at pinaatras ang kanyang mga kaaway; inilagay niya sila sa walang hanggang kahihiyan. [67] Itinakwil niya ang lahi ni Jose, hindi rin niya pinili ang lahi ni Efraim. [68] Sa halip ay pinili niya ang lahi ni Juda at ang bundok ng Zion na kanyang minamahal. [69] Doon niya ipinatayo ang kanyang templo, katulad ng langit at lupa na matatag magpakailanman. [70] Pinili ng Dios si David upang maging lingkod niya. Kinuha siya mula sa pagpapastol ng tupa at ginawang hari ng Israel, ang mga mamamayang kanyang hinirang. [72] Katulad ng isang mabuting pastol, inalagaan niya ang mga Israelita nang may katapatan at mahusay silang pinamunuan.