Salmo 74:1-23 ASD

[1] O Dios, hanggang kailan mo kami itatakwil? Bakit kayo nagagalit sa mga taong inyong kinakalinga? [2] Alalahanin nʼyo ang mga mamamayan na inyong pinili, ang lahing tinubos nʼyo, mula pa noong una at ginawa nʼyong pinakatangi-tanging kayamanan. Alalahanin nʼyo rin ang bundok ng Zion na inyong tahanan. [3] Puntahan nʼyo ang lugar na sira pa rin hanggang ngayon; tingnan nʼyo kung paanong sinira ng mga kaaway ang lahat sa templo. [4] Sumigaw sila sa loob ng inyong templo. Nagtaas pa sila roon ng mga bandila bilang simbolo ng kanilang tagumpay. [5] Sinibak nila ang templo na parang pumuputol ng punongkahoy sa gubat gamit ang palakol. [6] Winasak nila ang mga inukit na mga kagamitan sa pamamagitan ng mga palakol. [7] Nilapastangan at sinunog nila ang inyong tahanan. [8] Sinabi nila sa kanilang sarili, “Lipulin natin silang lahat!” Sinunog nila ang lahat ng lugar na pinagsasambahan sa inyo, O Dios. [9] Wala nang palatandaan na kasama namin kayo. Wala nang propetang naiwan at walang nakakaalam kung hanggang kailan matatapos ang mga nangyayaring ito sa amin. [10] O Dios, hanggang kailan kayo kukutyain ng aming mga kaaway? Papayagan nʼyo ba silang lapastanganin ang inyong pangalan habang buhay? [11] Bakit wala kayong ginagawa? Kumilos na kayo! Puksain nʼyo na sila! [12] Kayo, O Dios, ang aming Hari mula pa noong una. Paulit-ulit nʼyo nang iniligtas ang mga tao sa mundo. [13] Hinati nʼyo ang dagat sa pamamagitan ng inyong kapangyarihan at dinurog ang ulo ng mga dambuhalang hayop sa dagat. [14] Dinurog nʼyo ang ulo ng dragon na Leviatan at ipinakain ang bangkay nito sa mga hayop sa ilang. [15] Kayo ang nagpapadaloy ng mga bukal at mga batis, at ang ilog na hindi natutuyo ay pinapatuyo ninyo. [16] Kayo ang gumawa ng araw at ng gabi at naglagay ng araw at ng buwan sa kanilang kinalalagyan. [17] Kayo rin ang naglagay ng mga hangganan sa mundo at lumikha ng tag-araw at taglamig. [18] Alalahanin nʼyo Panginoon, kung paano kayo pinahiya at kinutya ng mga hangal na kaaway. Kung paano nilapastangan ng mga mangmang na ito ang inyong pangalan. [19] Huwag nʼyong ibigay sa kanilang mga kaaway na parang mababangis na hayop ang inyong mga mamamayan na parang kalapati. Huwag nʼyong lubusang kalimutan ang inyong mga mamamayan na laging inaapi. [20] Alalahanin nʼyo ang kasunduan ninyo sa amin, dahil laganap ang kalupitan sa madidilim na lugar ng lupaing ito. [21] Huwag nʼyong payagang mapahiya ang mga mahihirap at nangangailangan. Purihin sana nila kayo. [22] Sige na po, O Dios, ipagtanggol nʼyo ang inyong karangalan. Alalahanin nʼyo kung paano kayo laging hinihiya ng mga hangal na ito. [23] Huwag nʼyong balewalain ang walang tigil na paghiyaw ng inyong mga kaaway upang ipakita ang kanilang galit.