Salmo 73:1-28 ASD

[1] Tunay na mabuti ang Dios sa Israel, lalo na sa mga taong malilinis ang puso. [2] Ngunit ako, halos mawalan na ako ng pananampalataya. [3] Nainggit ako nang makita ko na ang mayayabang at masasama ay umuunlad. [4] Malulusog ang kanilang mga katawan at hindi sila nahihirapan. [5] Hindi sila naghihirap at nababagabag na tulad ng iba. [6] Kaya ipinapakita nila ang kanilang kayabangan at kalupitan. [7] Ang kanilang puso ay puno ng kasamaan, at ang laging iniisip ay paggawa ng masama. [8] Kinukutya nila at pinagsasabihan ng masama ang iba. Mayayabang sila at nagbabantang manakit. [9] Nagsasalita sila ng masama laban sa Dios at sa mga tao. [10] Kaya kahit na ang mga mamamayan ng Dios ay lumilingon sa kanila at pinaniniwalaan ang mga sinasabi nila. [11] Sinasabi nila, “Paano malalaman ng Dios? Walang alam ang Kataas-taasang Dios.” [12] Ganito ang buhay ng masasama: wala nang problema, yumayaman pa. [13] Bakit ganoon? Wala bang kabuluhan ang malinis kong pamumuhay at paglayo sa kasalanan? [14] Nagdurusa ako buong araw. Bawat umaga akoʼy inyong pinarurusahan. [15] Kung sasabihin ko rin ang sinabi nila, para na rin akong nagtraydor sa inyong mga mamamayan. [16] Kaya sinikap kong unawain ang mga bagay na ito, ngunit napakahirap. [17] Pero nang pumunta ako sa inyong templo, doon ko naunawaan ang kahihinatnan ng masama. [18] Tunay na inilalagay nʼyo sila sa madulas na daan, at ibinabagsak sa kapahamakan. [19] Bigla silang mapapahamak; mamamatay silang lahat at nakakatakot ang kanilang kahahantungan. [20] Para silang isang panaginip na pagsapit ng umaga ay wala na. Makakalimutan na sila kapag pinarusahan nʼyo na. [21] Nang nasaktan ang aking damdamin at nagtanim ako ng sama ng loob, [22] para akong naging hayop sa inyong paningin, mangmang at hindi nakakaunawa. [23] Ngunit patuloy akong lumapit sa inyo at inakay nʼyo ako. [24] Ginagabayan ako ng inyong mga payo, at pagkatapos ay tatanggapin nʼyo ako bilang isang pangunahing pandangal. [25] Walang sinuman sa langit ang kailangan ko kundi kayo lamang. At walang sinuman sa mundo ang hinahangad ko maliban sa inyo. [26] Manghina man ang aking katawan at isipan, kayo, O Dios, ang aking kalakasan. Kayo lang ang kailangan ko magpakailanman. [27] Ang mga taong lumalayo sa inyo ay tiyak na mapapahamak. Ang mga nagtaksil sa inyo ay lilipuling lahat. [28] Ngunit ako, minabuti kong maging malapit sa Dios. Kayo, Panginoong Dios, ang pinili kong kanlungan, upang maihayag ko ang lahat ng inyong mga ginawa.