Salmo 105:1-45 ASD

[1] Pasalamatan nʼyo ang Panginoon. Sambahin nʼyo siya! Ihayag sa mga tao ang kanyang mga ginawa. [2] Awitan nʼyo siya ng mga papuri; ihayag ang lahat ng kamangha-mangha niyang mga gawa. [3] Purihin nʼyo ang kanyang banal na pangalan. Magalak kayo, kayong mga lumalapit sa Panginoon. [4] Magtiwala kayo sa Panginoon, at sa kanyang kalakasan. Palagi kayong dumulog sa kanya. [5] Kayong mga lahi ni Abraham na lingkod ng Dios, at mga lahi rin ni Jacob na kanyang hinirang, alalahanin ninyo ang kahanga-hanga niyang mga gawa, mga himala, at ang kanyang paghatol. [7] Siya ang Panginoon na ating Dios, siya ang humahatol sa buong mundo. [8] Hindi siya makakalimot sa kanyang pangako kailanman–ang kanyang pangako para sa maraming salinlahi [9] – ang pangako niya kay Abraham, gayon din kay Isaac. [10] Ipinagpatuloy niya ang kasunduang ito kay Jacob, at magpapatuloy ito magpakailanman. [11] Sinabi niya sa bawat isa sa kanila, “Ibibigay ko sa iyo ang lupain ng Canaan bilang pamana ko sa iyo at sa iyong mga angkan.” [12] Noon ay iilan pa lang ang mga mamamayan ng Dios, at mga dayuhan pa lang sila sa lupain ng Canaan. [13] Nagpalipat-lipat sila sa mga bansa at mga kaharian. [14] Ngunit hindi pinahintulutan ng Dios na apihin sila. Para maproteksyunan sila, sinaway niya ang mga hari na kumakalaban sa kanila. [15] Sinabi niya, “Huwag ninyong galawin ang hinirang kong mga lingkod, huwag ninyong saktan ang aking mga propeta.” [16] Nagpadala ang Dios ng taggutom sa lupain ng Canaan. Kinuha niyang lahat ang kanilang pagkain. [17] Ngunit pinauna na niya si Jose sa Egipto upang silaʼy tulungan. Ipinagbili siya roon upang maging alipin. [18] Kinadenahan ang kanyang mga paa at nilagyan ng bakal ang kanyang leeg, [19] hanggang sa nangyari ang kanyang propesiya. Ang mga sinabi ng Panginoon na naganap sa kanya ay nagpatunay na siyaʼy matuwid. [20] Pinalaya siya ng hari ng Egipto na namamahala sa maraming tao, [21] at ginawa siyang tagapamahala ng kanyang palasyo at mga ari-arian. [22] Bilang tagapamahala, may kapangyarihan siyang turuan ang mga pinuno sa nasasakupan ng hari pati ang kanyang mga tagapayo. [23] Pagkatapos, pumunta si Jacob at ang kanyang pamilya sa Egipto, na lupain ng mga lahi ni Ham, at doon sila nanirahan bilang dayuhan. [24] Pinarami ng Panginoon ang kanyang mga mamamayan, at naging makapangyarihan kaysa sa mga Egipcio na kanilang kaaway. [25] Pinahintulutan ng Panginoon na galitin at lokohin ng mga Egipcio ang mga mamamayan na kanyang lingkod. [26] Sinugo niya si Moises na kanyang lingkod at si Aaron na kanyang hinirang. [27] Ipinakita nila sa lupain ng mga lahi ni Ham ang mga himala na ginawa ng Dios. [28] Pinadilim ng Dios ang lupain ng Egipto, ngunit sumuway pa rin sila sa kanyang mga utos. [29] Ginawa niyang dugo ang kanilang mga tubig, kaya namatay ang kanilang mga isda. [30] Napuno ng palaka ang kanilang lupain, at pinasok pati ang mga silid ng kanilang mga pinuno. [31] Nag-utos ang Dios, at dumating sa kanilang lupain ang napakaraming niknik at langaw. [32] Sa halip na ulan ang ibinigay sa kanilang lupain, yelo ang bumagsak na may kasamang mga kidlat. [33] Sinira niya ang tanim nilang mga ubas, mga puno ng igos, at iba pang mga punongkahoy. [34] Sa kanyang utos, dumating ang mga balang na hindi mabilang. [35] At kinaing lahat ang kanilang mga tanim, pati ang mga bunga nito. [36] Pinatay ng Dios ang lahat nilang panganay na lalaki. [37] Pagkatapos nito, pinalabas niya ang mga taga-Israel sa lupain ng Egipto na wala ni isa mang napahamak, at may dala pa silang mga pilak at ginto. At sa kanilaʼy wala ni isa mang napahamak. [38] Natuwa ang mga Egipcio nang umalis ang mga taga-Israel, dahil takot sila sa kanila. [39] Sa kanilang paglalakbay, naglagay ang Dios ng ulap na lililim sa kanila sa init ng araw at kung gabiʼy apoy naman upang magbigay sa kanila ng liwanag. [40] Ang mga taoʼy humingi ng makakain, at pinadalhan sila ng Dios ng mga pugo, at binusog niya sila ng pagkaing mula sa langit. [41] Pinabitak niya ang bato at bumukal ang tubig. Umagos ito na parang ilog sa tuyong lupa. [42] Ang lahat ng ito ay ginawa ng Dios dahil hindi niya kinalimutan ang kanyang pangako kay Abraham na kanyang lingkod. [43] Pinalabas niya sa Egipto ang kanyang mga mamamayan na masayang-masaya at sumisigaw sa kagalakan. [44] Ibinigay niya sa kanila ang mga lupain ng ibang bansa; ipinamana sa kanila ang pinaghirapan ng iba. [45] Ginawa ito ng Dios upang sundin nila ang kanyang mga tuntunin at kautusan. Purihin ang Panginoon!