[1] Wołaj więc, jeśli jest ktoś, kto by ci odpowiedział; i do którego ze świętych się zwrócisz? [2] Gniew bowiem zabija głupiego, a prostaka uśmierca zawiść. [3] Widziałem głupiego, jak zapuścił korzenie, lecz zaraz przekląłem jego mieszkanie. [4] Jego synowie są daleko od ratunku, zostają zdeptani w bramie, a nie ma nikogo, kto by ich ocalił. [5] Jego żniwo głodny pożera, wydobywa je spośród samych cierni, a chciwy pochłania ich bogactwa. [6] Utrapienie bowiem nie powstaje z prochu ani z ziemi nie wyrasta niedola; [7] Lecz człowiek rodzi się na niedolę, jak iskry z węgla wzlatują w górę. [8] Ja jednak szukałbym Boga i Bogu przedstawił swoją sprawę; [9] Który czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cudowne i niezliczone; [10] Który zsyła deszcz na ziemię i spuszcza wody na pola; [11] Który pokornych stawia wysoko, a smutnych wywyższa ku zbawieniu; [12] Który wniwecz obraca zamysły przebiegłych, tak że ich ręce nie wykonują ich zamiaru; [13] Który chwyta mądrych w ich przebiegłości, tak że rada przewrotnych szybko upada. [14] Za dnia napotykają ciemność, a w południe idą po omacku jak w nocy. [15] On wybawia ubogiego od miecza, od ich ust, i z ręki mocarza. [16] Tak to uciśniony ma nadzieję, a nieprawość zamyka swe usta. [17] Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; nie gardź więc karceniem Wszechmocnego. [18] On bowiem rani, ale i opatruje, uderza, a jego ręce uzdrawiają. [19] Z sześciu nieszczęść cię wyrwie, a w siódmym nie dotknie cię zło. [20] W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie od mocy miecza. [21] Przed biczem języka będziesz zasłonięty i nie ulękniesz się spustoszenia, gdy nadejdzie. [22] Będziesz się śmiał ze spustoszenia i głodu, nie będziesz się bał zwierząt ziemi. [23] Zawrzesz bowiem przymierze z kamieniami na polu, a okrutny zwierz polny będzie żyć z tobą w pokoju. [24] I poznasz, że twój przybytek jest spokojny; odwiedzisz swoje mieszkanie, a nie zgrzeszysz. [25] Poznasz też, że twoje potomstwo się rozmnoży, a twoje dzieci będą jak trawa ziemi. [26] W sędziwym wieku zejdziesz do grobu, jak snop zboża zbierany w swym czasie. [27] Oto do tego doszliśmy i tak jest. Słuchaj tego i rozważ to sobie.
