[1] Een psalm van de Korachieten voor de koordirigent. Te zingen bij ziekte en droefheid. Het leerzame gedicht werd gemaakt door de Ezrahiet Heman. [2] HERE, U bent de God die mij redt. Dag en nacht roep ik U aan en kom ik tot U. [3] Laat mijn gebed U toch bereiken, luister toch naar mij! [4] Nog meer ziekten en tegenslagen kan ik niet verdragen. Ik heb het gevoel dat ik ga sterven. [5] Men beschouwt mij als iemand die de dood nabij is, alle kracht is uit mij geweken. [6] Eigenlijk hoor ik al bij de gestorvenen, de mensen aan wie U niet meer denkt en die door U zijn vergeten. [7] U hebt mij door de diepste diepte en door de donkerste duisternis gevoerd. [8] U hebt Zich tegen mij gekeerd en ik kan dat niet verdragen. Ik heb het gevoel alsof U mij tegen de grond hebt geslagen. [9] U hebt ervoor gezorgd dat mijn kennissen mij niet meer willen zien en van mij gruwen. Ik zie geen uitweg meer. [10] Ik weet niet meer waar ik het zoeken moet. Dag in, dag uit bid ik tot U, HERE. Mijn handen strek ik naar U uit. [11] Kunt U wonderen onder de doden doen? Kunnen de geesten van de gestorvenen U prijzen? [12] Spreekt men in het graf over uw liefde en goedheid? Blijkt uw trouw waar lichamen vergaan? [13] Kan uw grote macht dan in de duisternis worden bekendgemaakt? Blijkt uw rechtvaardigheid dan daar waar alles en iedereen wordt vergeten? [14] Toch roep ik naar U, HERE. Ik leg alles ʼs morgens voor U neer. [15] HERE, waarom verwerpt U mij? Waarom wilt U mij niet zien? [16] Van jongs af aan heb ik het moeilijk en ben ik vaak ernstig ziek. Het is aan mij te zien hoe U mij beproeft, ik weet mij geen raad meer. [17] Uw toorn gaat als vuur over mij heen en ik word vernietigd door wat U mij aandoet. [18] Ik kan er niet aan ontkomen, alles komt op mij af. [19] U hebt ervoor gezorgd dat vrienden en kennissen mij niet meer willen kennen, ik hoor van niemand meer iets.
