Psalmen 44:1-27 HTB

[1] Een leerzaam gezang van de Korachieten voor de koordirigent. [2] God, onze ouders hebben ons steeds weer verteld hoe U in de geschiedenis met ons volk hebt gehandeld. Wij hebben het zelf gehoord. [3] Eigenhandig hebt U de volken weggejaagd en onze voorouders in het land gezet. U hebt andere volken verdrukt en onze voorouders sterker laten worden. [4] Zij hebben echt niet zelf het land veroverd, noch hun zwaard, noch hun lichamelijke kracht heeft hen bevrijd. Uw kracht en uw zorg hebben dat gedaan, omdat U hen liefhad. [5] God, U bent mijn Koning, zorgt U toch voor de verlossing van uw volk! [6] In uw kracht vellen wij onze tegenstanders en in uw naam lopen wij hen die tegen ons in opstand komen onder de voet. [7] Ik vertrouw niet op mijn boog en verwacht geen verlossing van mijn zwaard. [8] U hebt ons bevrijd van onze vijanden, hen die ons haten hebt U voor schut gezet. [9] Wij beroemen ons voortdurend op onze God, uw naam zullen wij altijd prijzen. [10] Toch hebt U ons weggestuurd en vernederd, U bent niet meegegaan met onze legers toen die optrokken. [11] U zorgde ervoor dat wij voor onze vijanden moesten wijken, zij konden alles bij ons plunderen. [12] U hebt ons overgeleverd als vee dat wordt geslacht. Wij zijn onder andere volken verdeeld geraakt. [13] U hebt uw volk voor een spotprijs van de hand gedaan, van dat geld bent U niet rijk geworden. [14] Onze buren roddelen over ons, U hebt ons bespottelijk gemaakt voor hen die rondom ons wonen. [15] Onze schande is spreekwoordelijk geworden bij andere volken, ze schudden het hoofd om ons. [16] Dag in, dag uit denk ik aan mijn schande, ik durf mij niet meer te vertonen [17] vanwege de woorden van de roddelaars en de blikken van mijn vijanden en hen die op wraak uit zijn. [18] Ondanks dit alles hebben wij U niet vergeten. Ook hebben wij het verbond met U nooit ontkend. [19] Ons hart bleef op U gericht, wij bleven op het rechte pad. [20] Desondanks hebt U ons op gevaarlijke plaatsen gebracht en tastten wij soms geheel in het duister. [21] Als wij uw naam hadden vergeten en vreemde goden vereerd zouden hebben, [22] zou God dat immers altijd merken? Hij kent immers elke uithoek van het menselijk hart? [23] Werkelijk, ter wille van U zijn wij voortdurend in levensgevaar, wij worden beschouwd als schapen op weg naar het slachthuis. [24] Word wakker! Waarom slaapt U, Here? Word toch wakker! Laat ons toch niet meer in de steek. [25] Waarom keert U ons de rug toe? Waarom trekt U Zich onze ellende en moeiten niet aan? [26] Wij stellen zelf niets meer voor en liggen hulpeloos op de grond. [27] Sta op, Here, en help ons, bevrijd ons ter wille van uw goedheid en liefde.