[1] Pumapasok sa puso ng masamang tao ang tukso ng pagsuway, kaya wala man lang siyang takot sa Dios. [2] Dahil mataas ang tingin niya sa kanyang sarili, hindi niya nakikita ang kanyang kasalanan para kamuhian ito. [3] Ang kanyang mga sinasabi ay puro kasamaan at kasinungalingan. Hindi na niya iniisip ang paggawa ng ayon sa karunungan at kabutihan. [4] Kahit siyaʼy nakahiga, nagpaplano siya ng masama. Napagpasyahan niyang gumawa ng hindi mabuti, at hindi niya tinatanggihan ang kasamaan. [5] Panginoon, ang inyong pag-ibig at katapatan ay umaabot hanggang sa kalangitan. [6] Ang inyong katuwiran ay kasintatag ng kabundukan. Ang inyong paraan ng paghatol ay sinlalim ng karagatan. Ang mga tao o hayop man ay inyong iniingatan, O Panginoon. [7] Napakahalaga ng pag-ibig nʼyong walang hanggan, O Dios! Nakakahanap ang tao ng pagkalinga sa inyo, tulad ng pagkalinga ng inahing manok sa kanyang mga inakay sa ilalim ng kanyang pakpak. [8] Sa inyong tahanan ay pinakakain nʼyo sila ng masaganang handa, at pinaiinom nʼyo sila sa inyong ilog ng kaligayahan. [9] Dahil kayo ang nagbibigay ng buhay. Pinapaliwanagan nʼyo kami, at naliliwanagan ang aming isipan. [10] Patuloy nʼyong ibigin ang mga kumikilala sa inyo, at bigyan nʼyo ng katarungan ang mga namumuhay nang matuwid. [11] Huwag nʼyong payagang akoʼy tapakan ng mga mapagmataas o itaboy ng mga masasama. [12] Ang masasamang tao ay mapapahamak nga. Silaʼy babagsak at hindi na muling makakabangon.
