[1] Nang maalala namin ang Zion, umupo kami sa pampang ng mga ilog ng Babilonia at umiyak. [2] Isinabit na lang namin ang aming mga alpa sa mga sanga ng kahoy. [3] Pinaaawit kami ng mga bumihag sa amin. Inuutusan nila kaming sila ay aliwin. Ang sabi nila, “Awitan ninyo kami ng mga awit tungkol sa Zion!” [4] Ngunit paano kami makakaawit ng awit ng Panginoon sa lupain ng mga bumihag sa amin? [5] Sanaʼy hindi na gumalaw ang kanan kong kamay kung kalilimutan ko ang Jerusalem! [6] Sanaʼy maging pipi ako kung hindi ko aalalahanin at ituturing na malaking kasiyahan ang Jerusalem. [7] Panginoon, alalahanin nʼyo ang ginawa ng mga taga-Edom nang lupigin ng Babilonia ang Jerusalem. Sinabi nila, “Sirain ninyo ito at wasakin nang lubos!” [8] Kayong mga taga-Babilonia, kayoʼy wawasakin! Mapalad ang mga taong lilipol sa inyo gaya ng ginawa ninyong paglipol sa amin. [9] Mapalad silang kukuha ng inyong mga sanggol, at ihahampas sa mga bato.
