[1] Panginoon, huwag nʼyong kalilimutan si David at ang lahat ng paghihirap na kanyang tiniis. [2] Alalahanin nʼyo ang pangako niya sa inyo Panginoon, kayo na Makapangyarihang Dios ni Jacob. Ipinangako niya, [3] “Hindi ako uuwi o mahihiga man sa aking higaan [4] o matulog [5] hanggaʼt hindi ako nakakakita ng lugar na matitirhan ng Panginoon, ang Makapangyarihang Dios ni Jacob.” [6] Nang kami ay nasa Efrata nabalitaan namin kung nasaan ang Kaban ng Kasunduan, at natagpuan namin ito sa kapatagan ng Jaar. [7] Sinabi namin, “Pumunta tayo sa tirahan ng Panginoon, at sumamba tayo sa kanya sa harap ng kanyang trono.” [8] Sige na po Panginoon, pumunta na kayo sa inyong templo kasama ng Kaban ng Kasunduan na sagisag ng inyong kapangyarihan. [9] Sanaʼy palaging mamuhay ng matuwid ang inyong mga pari, at umawit nang may kagalakan ang inyong mga tapat na mamamayan. [10] Alang-alang kay David na inyong lingkod, huwag nʼyong itatakwil ang haring inyong hinirang. [11] Nangako kayo noon kay David, at itoʼy tiyak na inyong tutuparin at hindi babawiin. Sinabi nʼyo, “Isa sa iyong angkan ang papalit sa iyo bilang hari. [12] At kung ang mga hari na nagmula sa iyong angkan ay susunod sa aking kasunduan at mga turo sa kanila, ang kanilang mga anak ay maghahari rin magpakailanman.” [13] Hinangad at pinili ng Panginoon ang Zion na maging tahanan niya. Sinabi niya, [14] “Ito ang aking tirahan magpakailanman; dito ako maninirahan dahil ito ang nais ko. [15] Bibigyan ko ang Zion ng lahat niyang pangangailangan, at kahit ang mga mamamayan niyang dukha ay bubusugin ko ng pagkain. [16] Ililigtas ko ang kanyang mga pari, at ang kanyang tapat na mamamayan ay aawit sa kagalakan. [17] “Paghahariin ko sa Zion, ang haring mula sa angkan ni David, at gagawin ko siyang parang ilawang pumapatnubay sa mga tao. [18] Hihiyain ko ang kanyang mga kaaway, ngunit pauunlarin ko ang kaharian niya.”
