[1] Mahal ko ang Panginoon, dahil dinidinig niya ang paghingi ko ng tulong sa kanya. [2] Dahil pinakikinggan niya ako, patuloy akong tatawag sa kanya habang akoʼy nabubuhay. [3] Natakot ako dahil nararamdaman kong malapit na akong mamatay. Ang kamatayan ay parang tali na pumupulupot sa akin. Nag-aalala ako at naguguluhan, [4] kaya tumawag ako sa Panginoon, “Panginoon, iligtas nʼyo po ako.” [5] Ang Panginoon nating Dios ay mabuti, matuwid at mahabagin. [6] Iniingatan ng Panginoon ang mga walang sapat na kaalaman. Nang wala na akong magawa, akoʼy kanyang iniligtas. [7] Magpapakatatag ako, dahil ang Panginoon ay mabuti sa akin, [8] sapagkat iniligtas niya ako sa kamatayan, sa kalungkutan at kapahamakan. [9] Kaya mamumuhay ako na malapit sa Panginoon dito sa mundo ng mga buhay. [10] Kahit na sinabi kong, “Sukdulan na ang paghihirap ko,” nagtitiwala pa rin ako sa kanya. [11] Sa aking pagkabalisa ay nasabi kong, “Wala ni isang taong mapagkatiwalaan.” [12] Ano kaya ang maigaganti ko sa Panginoon sa lahat ng kabutihan niya sa akin? [13] Sasambahin ko ang Panginoon, at maghahandog ako sa kanya ng pasasalamat sa kanyang pagliligtas sa akin. [14] Tutuparin ko ang aking mga pangako sa Panginoon sa harap ng kanyang mga mamamayan. [15] Nasasaktan ang Panginoon kung mamatay ang kanyang mga tapat na mga mamamayan. [16] Panginoon, ako nga ay inyong lingkod. Iniligtas nʼyo ako sa pagkabihag. [17] Sasamba ako sa inyo at mag-aalay ng handog bilang pasasalamat. [18] Tutuparin ko ang aking mga pangako sa inyo sa harap ng inyong mga mamamayan, [19] doon sa inyong templo sa Jerusalem. Purihin ang Panginoon!
