Panaghoy 3:1-66 ASD

[1] Isa ako sa mga nakaranas ng parusa ng Panginoon dahil sa kanyang galit. [2] Pinalayas niya ako at pinalakad sa dilim sa halip na sa liwanag. [3] Paulit-ulit niya akong pinarusahan araw at gabi. [4] Pinahina ang aking katawan at binali ang aking mga buto. [5] Sinalakay niya ako at ibinilanggo sa paghihirap at pagdurusa. [6] Inilagay sa kadiliman na parang isang tao na matagal nang patay. [7] Kinadena niya ako at ikinulong upang hindi makatakas. [8] Kahit na humingi ako ng tulong, hindi niya ako pinakinggan. [9] Hinarangan niya ng pader ang aking landas, at pinaliku-liko ang aking dadaanan. [10] Para siyang oso o leon na nag-aabang upang salakayin ako. [11] Kinaladkad ako palayo sa daan at pagkatapos ay nilapa at iniwan. [12] Iniumang niya ang kanyang pana at itinutok sa akin. [13] Pinana niya ako at tumagos ito sa puso ko. [14] Naging katawa-tawa ako sa aking mga kalahi. Buong araw nila akong inaawitan ng pangungutya. [15] Pinuno niya ako ng labis na kapaitan. [16] Nabungi ang mga ngipin ko dahil pinakain niya ako ng graba, at saka tinapak-tapakan niya ako sa lupa. [17] Inalis niya ako sa maganda kong kalagayan at hindi ko na naranasan ang kasaganaan. [18] Nawala na ang karangalan ko at lahat ng pag-asa sa Panginoon. [19] Napakasakit isipin ang mga paghihirap at pagdurusa ko. [20] At kung palagi ko itong iisipin, manghihina ako. [21] Pero nanunumbalik ang pag-asa ko kapag naaalala ko na [22] ang pag-ibig at awa ng Panginoon ay walang katapusan. Iyan ang dahilan kung bakit hindi tayo lubusang nalipol. [23] Araw-araw ay ipinapakita niya ang kanyang habag. Dakila ang katapatan ng Panginoon! [24] Kaya sinabi ko sa aking sarili, “Ang Panginoon ang lahat para sa akin, kaya sa kanya ako nagtitiwala.” [25] Mabuti ang Panginoon sa mga nagtitiwalaʼt umaasa sa kanya. [26] Mabuting matiyagang maghintay sa pagliligtas ng Panginoon. [27] Mabuti para sa isang tao na kahit bata pa ay matuto nang sumunod. [28] Kapag tinuturuan tayo ng Panginoon, tumahimik tayo at pag-isipan itong mabuti. [29] Magpakumbaba tayo sa harap ng Panginoon at huwag mawalan ng pag-asa. [30] Kapag sinampal ka sa isang pisngi, ibigay mo pa ang kabila. At tanggapin mo rin ang pangungutya ng iyong mga kaaway. [31] Dahil hindi tayo itatakwil ng Panginoon magpakailanman. [32] Pero kahit nagpaparusa siya, ipinapakita pa rin niya ang kanyang habag at ang napakalakiʼt walang hanggan niyang pag-ibig sa atin. [33] Dahil hindi siya natutuwa na tayoʼy saktan o pahirapan. [34] Ayaw ng Panginoon na apihin ang mga bilanggo, [35] o balewalain ang karapatan ng tao. [36] Ayaw din ng Kataas-taasang Dios na ipagkait ang katarungan sa sinumang tao. Nakikita niya ang lahat ng ito. [37] Walang anumang bagay na nangyayari na hindi pinahihintulutan ng Panginoon. [38] Ang Kataas-taasang Dios ang nagpapasya kung ang isang bagay na mabuti o masama ay mangyayari. [39] Kaya bakit tayo magrereklamo kung pinarurusahan tayo dahil sa ating kasalanan? [40] Ang dapat ay siyasatin natin ang ating pamumuhay at magbalik-loob sa Panginoon. [41] Buksan natin ang ating mga puso at itaas ang ating mga kamay sa Dios na nasa langit at sabihin: [42] “Panginoon, nagkasala po kami at naghimagsik sa inyo, at hindi nʼyo kami pinatawad. [43] Nagalit kayo sa amin at inusig kami at walang awang pinatay. [44] Tinakpan nʼyo ng mga ulap ang inyong sarili para hindi nʼyo marinig ang aming mga dalangin. [45] Ginawa nʼyo kaming parang basura sa paningin ng ibaʼt ibang bansa. [46] Kinutya kami ng lahat ng aming mga kaaway. [47] Dumanas kami ng matinding takot, panganib, pagkasira at kapahamakan.” [48] Napaluha ako dahil sa kapahamakang sinapit ng aking mga kalahi. [49] Patuloy akong iiyak [50] hanggang sa tumunghay ang Panginoon mula sa langit. [51] Labis akong nasaktan sa sinapit ng mga kababaihan ng aking lungsod. [52] Hinahabol ako ng aking mga kaaway na parang isang ibon, kahit na wala naman akong nagawang kasalanan sa kanila. [53] Sinubukan nila akong patayin sa pamamagitan ng pambabato at paghulog sa balon. [54] Halos malunod na ako at ang akala koʼy mamamatay na ako. [55] Doon sa ilalim ng balon, tumawag ako sa inyo Panginoon. [56] Pinakinggan nʼyo ang pagmamakaawa ko at paghingi ng tulong. [57] Dumating kayo nang akoʼy tumawag at sinabi nʼyong huwag akong matakot. [58] Tinulungan nʼyo ako sa problema ko Panginoon, at iniligtas nʼyo ang buhay ko. [59] Panginoon, nakita nʼyo ang kasamaang ginawa sa akin ng aking mga kaaway, kaya bigyan nʼyo ako ng katarungan. [60] Alam nʼyo kung paano nila ako pinaghigantihan at ang lahat ng binabalak nila laban sa akin. [61] Napakinggan nʼyo, O Panginoon, ang mga pangungutya nila at alam nʼyo ang lahat ng binabalak nila laban sa akin. [62] Buong araw nilang pinag-uusapan ang pinaplano nilang masama laban sa akin. [63] Masdan nʼyo, nakaupo man sila o nakatayo, kinukutya nila ako sa pamamagitan ng pag-awit. [64] Panginoon, parusahan nʼyo sila ayon sa kanilang ginagawa. [65] Patigasin nʼyo ang mga puso nila at sumpain nʼyo sila. [66] Sa galit nʼyo Panginoon, habulin nʼyo sila at lipulin nang mawala na sila sa mundong ito.