[1] Oto król będzie panował w sprawiedliwości, a książęta będą rządzić w prawości. [2] I ten mężczyzna będzie jak zasłona przed wiatrem i jak schronienie przed burzą; jak strumienie wód w suchym miejscu, jak cień wielkiej skały w spragnionej ziemi. [3] Oczy patrzących nie będą zaćmione i uszy słuchających będą uważnie słuchać. [4] Serce pochopnych zrozumie wiedzę, a język jąkających się będzie mówić pewnie i wyraźnie. [5] Nieszlachetnego nie będą już nazywać szlachetnym ani o skąpym nie powie się, że jest szczodry; [6] Nieszlachetny bowiem mówi nikczemnie i jego serce obmyśla nieprawość, aby postępował obłudnie i mówił przeciwko PANU przewrotnie, by wyniszczył duszę głodnego i spragnionego pozbawił napoju. [7] Zamierzenia skąpego są złe, bo chytrze obmyśla, jak zniszczyć biednych słowami kłamstwa i mówić przeciwko ubogim przed sądem. [8] Ale szczodry ma szczodrobliwe myśli i będzie obstawać przy swojej szczodrobliwości. [9] Kobiety beztroskie, powstańcie, słuchajcie mego głosu; córki pewne siebie, nakłońcie ucha na moją mowę. [10] Przez wiele dni i lat będziecie zatrwożone, wy pewne siebie! Ustanie bowiem winobranie, zbioru nie będzie. [11] Zatrwóżcie się, wy beztroskie, ulęknijcie się, pewne siebie! Rozbierzcie się i obnażcie się, a przepaszcie worem biodra. [12] Nastanie lament nad piersiami, nad rozkosznymi polami i nad urodzajną winoroślą. [13] Na ziemi mojego ludu wyrosną ciernie i osty – tak, we wszystkich wesołych domach w rozbawionym mieście. [14] Pałace bowiem zostaną opuszczone, ustanie wrzawa miasta, zamek i baszty staną się jaskiniami na zawsze, miejscem uciechy dla dzikich osłów, pastwiskiem dla stad; [15] Aż zostanie wylany na nas duch z wysoka, pustynia obróci się w urodzajne pole, a urodzajne pole będzie uważane za las. [16] Sąd zamieszka na pustyni, sprawiedliwość osiądzie na urodzajnym polu. [17] Dziełem sprawiedliwości będzie pokój, owocem sprawiedliwości odpoczynek i bezpieczeństwo na wieki. [18] Mój lud bowiem będzie mieszkał w przybytku pokoju, w bezpiecznych mieszkaniach i w spokojnych miejscach odpoczynku; [19] Gdy spadnie na las grad, a miasto będzie bardzo poniżone. [20] Błogosławieni jesteście, wy, którzy siejecie na wszelkich urodzajnych miejscach, puszczając tam wolno woły i osły.
