Izajasza 3:1-26 UBG

[1] Oto bowiem Pan, PAN zastępów, odbierze Jerozolimie i Judzie podporę i laskę, wszelką podporę w chlebie i wszelką podporę w wodzie. [2] Mocarza i męża walecznego, sędziego i proroka, mędrca i starca; [3] Dowódcę pięćdziesiątki i dostojnika, doradcę, wybitnego rzemieślnika i krasomówcę. [4] Książętami ustanowię chłopców, dzieci będą panować nad nimi. [5] Ludzie będą gnębić jeden drugiego, każdy swego bliźniego. Dziecko powstanie przeciwko starcowi, a podły przeciwko dostojnikowi. [6] Gdy człowiek uchwyci się swego brata z domu swego ojca i powie: Masz ubranie, bądź naszym wodzem, niech te ruiny będą pod twoją ręką; [7] Ten przysięgnie w tym dniu, mówiąc: Nie będę opatrywał tych ran; w moim domu bowiem nie ma chleba ani ubrania; nie czyńcie mnie wodzem ludu. [8] Bo Jerozolima upada, a Juda się wali, gdyż ich język i czyny są przeciwko PANU, aby pobudzić do gniewu oczy jego majestatu. [9] Wyraz ich twarzy świadczy przeciwko nim; jak Sodoma ogłaszają swój grzech, nie kryją go. Biada ich duszy! Gdyż sami na siebie sprowadzają zło. [10] Powiedzcie sprawiedliwemu, że będzie mu dobrze, bo będzie spożywać owoc swoich rąk. [11] Biada niegodziwemu! Będzie mu źle, odpłacą mu bowiem według czynów jego rąk. [12] Ciemięzcami mego ludu są dzieci i kobiety nim rządzą. O ludu mój! Twoi wodzowie cię zwodzą i niszczą drogę twoich ścieżek. [13] PAN powstał, aby się rozprawić, stoi, aby sądzić lud. [14] PAN stawi na sąd starszych swego ludu i ich książąt: Wy spustoszyliście moją winnicę, w waszych domach znajduje się łup ubogich. [15] Po co miażdżycie mój lud i uciskacie oblicza ubogich? – mówi Pan BÓG zastępów. [16] PAN powiedział: Ponieważ wynoszą się córki Syjonu i chodzą z wyciągniętą szyją, uwodzą oczami, a chodząc, drepczą i pobrzękują swoimi nogami; [17] Dlatego Pan ogoli wierzch głowy córek Syjonu i PAN obnaży ich nagość. [18] W tym dniu Pan odejmie ozdobne brzękadła od ich stóp, ich czepce i księżyce; [19] Łańcuszki, bransolety i welony; [20] Czapeczki, ozdoby u nóg, opaski, naszyjniki i kolczyki; [21] Pierścionki i wisiorki na czołach; [22] Odświętne szaty, płaszcze, szale i torebki; [23] Zwierciadełka, bisior, turbany i narzutki. [24] I wtedy zamiast wonności będzie smród, zamiast pasa będzie rozdarcie, zamiast upiętych włosów będzie łysina, zamiast szerokiej szaty będzie przepasanie worem i zamiast piękna będzie oparzenie. [25] Twoi mężczyźni polegną od miecza i twoi mocarze – na wojnie. [26] Jej bramy zasmucą się i zapłaczą, a ona, spustoszona, usiądzie na ziemi.