Hioba 36:1-33 UBG

[1] Elihu mówił jeszcze: [2] Poczekaj trochę, a pouczę cię, bo jeszcze przemówię za Boga. [3] Z daleka przyniosę swą wiedzę i uznam sprawiedliwość mego Stwórcy. [4] Bo naprawdę moje słowa nie są kłamstwem, a człowiek z doskonałą wiedzą stoi przed tobą. [5] Oto Bóg jest potężny, a nie gardzi nikim. On jest potężny w sile serca. [6] Nie pozostawia niegodziwych przy życiu, a ubogim przyznaje prawa. [7] Nie odwraca swoich oczu od sprawiedliwego, ale sadza ich na wieki z królami na tronie – i są wywyższeni. [8] A jeśli są związani okowami albo spętani powrozami utrapienia; [9] Wtedy oznajmia im ich czyny i przestępstwa – to, że się wzmogły. [10] Otwiera im ucho, aby przyjęli karę, i każe im odwrócić się od nieprawości. [11] Jeśli będą posłuszni i będą mu służyć, dopełnią swoich dni w dobrobycie, a swoich lat w rozkoszach. [12] Ale jeśli nie usłuchają, zginą od miecza, umrą bez poznania. [13] Lecz ludzie obłudnego serca gromadzą gniew, nie wołają, kiedy ich wiąże. [14] Umierają w młodości, swoje życie spędzają wśród rozpustników. [15] Wyrywa ubogiego z utrapienia i otwiera ich uszy w ucisku. [16] Również ciebie wyrwałby z ciasnego miejsca na miejsce przestronne, gdzie nie ma ucisku, a zastawiłby twój stół pełnią tłuszczu. [17] Ale ty zasłużyłeś na sąd niegodziwego, dlatego prawo i sąd będą cię trzymać. [18] Gniew wisi, więc uważaj, by nie poraził cię karą, gdyż nie wybawił cię żaden okup. [19] Czy będzie zważał na twoje bogactwa? Nie, ani na złoto, ani na jakiekolwiek siły lub potęgi. [20] Nie tęsknij za nocą, kiedy ludzie są porwani ze swojego miejsca. [21] Strzeż się, abyś nie zważał na nieprawość; gdyż wybrałeś to sobie zamiast utrapienia. [22] Oto Bóg jest najwyższy w swojej potędze, któż może tak nauczyć jak on? [23] Kto mu wytyczył jego drogę? Albo kto mu powie: Popełniłeś nieprawość? [24] Pamiętaj, abyś wysławiał jego dzieło, któremu przypatrują się ludzie. [25] Wszyscy ludzie je widzą, człowiek przypatruje się nim z daleka. [26] Oto Bóg jest wielki, a poznać go nie możemy, a liczba jego lat jest niezbadana. [27] On wyciąga bowiem krople wód, które padają z pary jako deszcz; [28] Który spuszczają chmury i który obficie spływa na ludzi. [29] (A kto zrozumie rozmieszczenie chmur i grzmot jego namiotu? [30] Oto rozciąga nad nim swoją światłość i okrywa głębiny morskie. [31] Przez te rzeczy bowiem sądzi narody i daje pokarm w obfitości. [32] Chmurami okrywa światłość i rozkazuje jej ukrywać się za wyznaczoną chmurą). [33] Grzmot daje o nim znać, a także bydło – o parze unoszącej się w górę.