[1] A Hiob tak odpowiedział: [2] Jakże uratowałeś tego, który nie ma mocy? Jakże wybawiłeś ramię, które nie ma siły? [3] Jakże doradziłeś temu, który nie ma mądrości? Jakże dokładnie nauczyłeś tej sprawy? [4] Komu powiedziałeś te słowa? Czyj to duch wyszedł od ciebie? [5] Rzeczy martwe rodzą się pod wodami oraz ich mieszkańcy. [6] Piekło jest odkryte przed nim i zatracenie nie ma przykrycia. [7] Rozciągnął północ nad pustym miejscem i ziemię zawiesił na niczym. [8] Zawiązuje wody w swoich obłokach, a obłok nie pęka pod nimi. [9] Zatrzymuje widok swego tronu, rozciąga nad nim swój obłok. [10] Wodom nakreślił granice, aż nastąpi koniec światłości i ciemności. [11] Filary niebios trzęsą się i zdumiewają się jego gromem. [12] Swoją mocą dzieli morze, a swoją roztropnością uśmierza jego nawałnicę. [13] Swoim duchem przyozdobił niebiosa, a jego ręka stworzyła pokrzywionego węża. [14] Oto tylko cząstka jego dróg, ale jakże mało o nim słyszymy! A kto pojmie grzmot jego wielkiej potęgi?
