[1] Potem Hiob odpowiedział: [2] Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość. [3] Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy? [4] Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem. [5] Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju. [6] Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce. [7] Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie. [8] Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie. [9] Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka PANA to wykonała? [10] W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka. [11] Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu? [12] U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność. [13] Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność. [14] Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć. [15] Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię. [16] U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel. [17] Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami. [18] Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem. [19] Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy. [20] Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek. [21] Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy. [22] On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci. [23] Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je. [24] On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej; [25] I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.
